Wprowadzenie osoby pracującej przy elektroencefalografii klinicznej

Posted on 15 lipca 2015

31a7ae7a5efd3370db3f55acb67cc21f_largeOstatnie stulenie rozwoju elektroencefalografii charakteryzuje się szybszym wprowadzeniem automatycznych metod pomiaru i analizy EEG. Związane jest to z rozwojem zastosowań w elektroencefalografii nowych metod obliczeniowych z użyciem komputerów, które pozwalają na innych od konwencjonalnego rodzaj rejestracji parametrów bioelektrycznej pracy mózgu oraz wykorzystują techniki cyfrowej analizy ilościowej, a nie tyko jakościowej oceny zapisów EEG i potencjałów wywołanych. Wymagania współczesnej elektrodiagnostyki ośrodkowej układu nerwowego zdążają do bardziej jednoznacznego powiązania rejestrowanego sygnału bioelektrycznego z jego strukturami. Elektroencefalografia – metoda nieinwazyjna – stanowi cenne uzupełnienie badania strukturalnego mózgu.

Temu celowi służy między innymi najnowsza, rozpowszechniająca się na całym świecie metoda analizy przestrzennego rozkładu pola elektrycznego mózgu, znana pod nazwą BEAM. Początki metody sięgają lat sześćdziesiątych, kiedy to Remond wprowadził w swych pracach ilustracje obrazujące na powierzchni czaski rozkład linii izoelektrycznych. Metoda ta polegała na interpolacji danych bioelektrycznych z typowego zapisu EEG, tak by otrzymać ciągły rozkład potencjału na powierzchni czaski oraz wykreślenie linii łączących punkty o tej samej wielkości potencjału.

Leave a Reply

?>